HERCAİ MENEKŞE

HERCAİ MENEKŞE

 Hercai Menekşe tabiatta kendi kendine yetiştiğinde sadece sarılı morlu çiçekler açan küçük bir kır nebatıdır. Fakat 19. asrın başlarında bu yabani hercainin park ve bahçelerde süs nebatı olarak yetiştirilmesine başlandıktan sonra sarı, koyu kırmızı, mor, turuncu, beyaz veyahut siyah çiçekli bir hayli çeşidi geliştirilmiştir.

   Hercai menekşelerin, hepsi eşit büyüklükte olmayan ve her birinde çoklukla iki ayrı renk bulunan, kadife gibi 5 tane taç yaprağı vardır. Taç yaprakların arkasında, bal özü içeren birer uzantı ya da mahmuz bulunur. Çiçeğe gelen arılar bu tatlı sıvıya erişebilmek için, daha büyük olan en alttaki taç yaprağa konarlar. Böylelikle bal özünü emerken erkek uzuvların çiçek tozları da tüylerine yapışıp kalır. Bu çiçek tozlarının aynı çiçekteki diş uzvun tepeciğine bulaşmasını önlemek üzere tepeciğin üzeri savunucu bir kapakla örtülüdür. Fakat arılar bir çiçekten uçup başka bir hercai menekşe çiçeğine konduklarında, bal özü emebilmek için bu kapakçığı hortumlarıyla açar ve bir evvelki çiçekten getirdikleri çiçek tozlarının bir bölümünü diş uzvun tepeciğine bırakırlar. Böylelikle çiçekler döllenerek meyveye dönüşür. Meyve olgunlaştığında çatlayarak kayık biçiminde 3 parçaya ayrılır ve içindeki tohumları etrafa saçar.

   Yabani hercai menekşelerin bu en bilinen türünden başka kuzey yarı kürenin ılıman bölgelerinde ve dağların güneşe bakan yamaçlarında kendiliğinden yetişen birkaç türü daha vardır. Bunların hepsi menekşegiller familyasındandır ve kokulu menekşelerin yakın akrabasıdır. Hercai menekşeler hem tohumla, hem de çiçek saplarının dibinden çıkan sürüngenlerle çoğalır. Her sapın ucunda tek bir çiçek açar ve koparılanların yerine gelenler daha iri olacağından çiçeklerin sık sık toplanması önerilir. Fideler sonbahar bitiminde ya da kışın hemen başlarında dikilirse ilkbaharda son karlar erirken nebat çiçek vermeye başlar.  

 

  • Site Yorum

Bir yorum bırak